Publiekslid Cees over Uncanny Valley:  ”De meeste voorstellingen tijdens het Delft Fringe zijn intiem,” zegt hij, ”je ziet ze in een klein gezelschap, zit er dicht op, dat maakt het bijzonder.” Maar de openingsavond is in Theater de Veste, met veel publiek, hij denkt vijfhondert man. Mirjam Ravier is geprogrammeerd in de pauze. Het duurt maar vijf minuten. Ze staat op grote hoogte. Hij kan haar gezicht niet zien, ze beweegt haar bovenlichaam los van haar onderlichaam. ”Het kan niet,” zegt hij, ”het is niet aards. Het is vrouwelijk, maar niet sensueel, heel teder. Mythisch, haast.” Het is het eerste waar hij een kaartje voor koopt.”